Voer jongvee op maat

Een uitgebalanceerd jongveerantsoen voorkomt onnodige eiwitoverschotten en helpt de stikstofexcretie én mestafvoer op het bedrijf te beperken. In de praktijk ligt de focus vaak op het melkveerantsoen, maar juist bij jongvee ontstaat snel een te hoog eiwitaanbod, bijvoorbeeld door veel weidegras, graskuil met hoge RE-gehalten of groepsvoeding zonder bijsturing.

Om een jongveerantsoen samen te stellen dat niet te veel eiwit bevat, kunnen de volgende obstakels ontstaan:

• Pinken of kalveren die weiden krijgen in de wei vaak weinig ruwvoer en krachtvoer bijgevoerd. Het compenseren van vers gras met hoge eiwitgehalten is daardoor lastiger.
• Jongvee op stal krijgt vaak een rantsoen met een hoog aandeel graskuil.
• Met name pinken krijgen regelmatig graskuil van minder kwaliteit, met soms hoge RE- en lage VEM-gehalten.
• Jongvee wordt meer in groepen gevoerd, waardoor individuele sturing met krachtvoer, zoals soms bij koeien, moeilijk toe te passen is.
• De focus van rundveevoeding ligt bij boer en adviseur meestal bij het melkvee en minder bij jongvee.

Om ondanks deze obstakels toch een passend jongveerantsoen samen te stellen, is het belangrijk om eerst de rantsoenen van de verschillende jongveegroepen, zowel op stal als in de wei, in kaart te brengen en te vergelijken met de voedernormen. Wanneer blijkt dat er meer DVE en OEB wordt gevoerd dan nodig, zijn gerichte aanpassingen mogelijk, zoals:

• Jongvee beperkter weiden of in de wei eiwitarm ruwvoer bijvoeren.
• Bij kalveren kiezen voor krachtvoer met een aangepast eiwitgehalte.
• Graskuil anders verdelen over de diergroepen, zodat jongvee niet uitsluitend kuil met een overmaat aan RE krijgt.
• De bemesting van jongveepercelen beperken om het eiwitgehalte van vers gras te verlagen.
• Bij voeraankoop letten op het RE-gehalte van het jongveevoer.

Een goed uitgebalanceerde jongveevoeding draagt zo bij aan een efficiënte eiwitbenutting op bedrijfsniveau en helpt onnodige mestafvoer te voorkomen.

---